
شش جدی روز تجاوز مستقیم قشون سرخ بر افغانستان سربلند!
نویسنده: داکتر عبدالواحد هلال
شش جدی سال ۱۳۵۸ هجري شمسی یکی از تلخترین و سرنوشتسازترین روزها در تاریخ معاصر افغانستان است. در این روز، قشون سرخ اتحاد جماهیر شوروی با عبور از مرزهای افغانستان، بهطور رسمی کشور ما را اشغال کرد و فصل تازهای از جنگ، ویرانی و رنج را بر مردم افغانستان تحمیل نمود.
پس از کودتای هفتم ثور ۱۳۵۷ و به قدرت رسیدن حزب دموکراتیک خلق افغانستان، کشور دچار بیثباتی سیاسی، اختلافات داخلی و مخالفت گستردهٔ مردمی شد. حکومت وقت که وابستگی مطلق به شوروی داشت، نتوانست اوضاع را کنترول کند. در نتیجه، رهبران اتحاد شوروی به بهانهٔ «حمایت از حکومت افغانستان» تصمیم به مداخلهٔ نظامی گرفتند.
در شب شش جدی، همزمان با ورود نیروهای شوروی، حفیظالله امین از قدرت کنار زده شد و ببرک کارمل که در آن زمان در خارج از کشور بهسر میبرد، با حمایت مستقیم شوروی بهعنوان رئیسجمهور معرفی گردید او را روس ها در تانک های ورودی خود داخل افغانستان نموده و خیلی به نوع بی شرمانه این چهره منحوس تاريخ را ریس جمهور افغانستان معرفی نمود.
به این ترتیب حکومت جدید نه با ارادهٔ مردم، بلکه با پشتیبانی کامل نیروهای خارجی بر سر کار آمد.
پیامدهای اشغال
تجاوز قشون سرخ پیامدهای سنگینی برای افغانستان داشت:
شهادت و زخمی شدن ملیون ها افغان
مهاجرت میلیونها نفر به کشورهای همسایه
تخریب زیربناها، شهرها و روستاها
گسترش فقر، بیثباتی و عقبماندگی
در برابر این تجاوز، مردم افغانستان با روحیهٔ جهاد و مقاومت ایستادند و سالها علیه اشغالگران مبارزه کردند ، افغان های بلند همت با دستان خالی خویش راه مبارزه و جهاد را انتخاب نموده به سر و مال خویش درین راه به قربانی بیدریغ دست زدند که تاریخ بشریت هر گز آنرا فراموش نخواهد کرد.
اهمیت تاریخی شش جدی
شش جدی تنها یک تاریخ نیست، بلکه نماد تجاوز، از دست رفتن استقلال و در عین حال نماد مقاومت و ایستادگی مردم افغانستان است. یادآوری این روز برای نسلهای امروز و آینده اهمیت دارد تا بدانند آزادی و استقلال با قربانیهای بزرگ به دست آمده است ، در عین حال ششم جدی یک روز عبرت بر انگیز برای هر اجنبي و خونخوار است که در خیالاتش اشغال افغانستان سر می زند .
تجاوز قشون سرخ به رهبری سیاسی وابسته به شوروی، بهویژه با حضور ببرک کارمل، یکی از بزرگترین مداخلات خارجی در تاریخ افغانستان بود. شش جدی باید بهعنوان روز عبرت و آگاهی در حافظهٔ تاریخی ملت افغانستان باقی بماند تا دیگر هیچگاه سرنوشت کشور به دست بیگانگان سپرده نشود.
افغان های غیور که در گذشته نزدیک دو ابر قدرت بزرگ جهانی را درین جا به زانو در آوردند هر گز از جهاد علیه اشغال گران وقت خسته نشده و نخواهند شد و به این باور داریم که دست و پنجه نرم کردن با ملتی که به اسلام عشق می ورزند و شهادت را به جان می خرند جز شکست بیشتر و رسوایی افزونتر نتیجه دیگری نخواهد داشت.



