مروری بر نوشته برادر مجاهد حکمتیار، در مورد حمله رژیم تروریستی اسرائیل بر قطر

نویسنده: مسجدی

حمله رژیم تروریستی اسرائیل بر نمایندگان مجاهدین حماس در دوحه، رویدادی است که وجدان انسانی و سیاسی جهان را تکان داد و بار دیگر نشان داد که این رژیم هیچ ارزشی برای قواعد دیپلوماتیک، اصول انسانی و معیارهای اخلاقی قائل نیست. نمایندگان مجاهدین حماس در حالی که سرگرم مذاکرات سیاسی و تلاش برای رسیدن به یک راه‌حل صلح‌آمیز بودند، آماج حمله‌ای وحشیانه قرار گرفتند؛ حمله‌ای که نه بر یک مرکز نظامی و نه بر یک موضع جنگی، بلکه بر یک هیأت سیاسی صورت گرفت که در فضای گفت‌وگو و میانجیگری حضور داشت. این حادثه به روشنی ثابت کرد که رژیم تروریستی اسرائیل حتی از لحظاتی که باید به نشانه امید و دیپلوماسی تعبیر شود، برای گسترش خشونت و ترور استفاده می‌کند.

از سوی دیگر، این رویداد بار دیگر پرده از ماهیت دوگانه و نفاق‌آلود ایالات متحده برداشت. حضور یکی از بزرگ‌ترین پایگاه‌های نظامی امریکا در چند کیلومتری محل حمله و سکوت کامل مقامات امریکایی در برابر تجاوز آشکار به حریم قطر، نشان می‌دهد که این پایگاه‌ها نه برای دفاع از استقلال و امنیت کشورهای میزبان، بلکه صرفاً برای تحمیل سلطه و تأمین منافع امریکا و رژیم تروریستی اسرائیل ایجاد شده‌اند. چگونه ممکن است که طیاره‌های اسرائیلی بتوانند به آسانی وارد فضای قطر شوند و نمایندگان مجاهدین حماس را در قلب پایتخت این کشور هدف قرار دهند، بی‌آنکه نظامیان امریکایی کوچک‌ترین واکنشی نشان دهند؟ این پرسش، که برادر مجاهد حکمتیار آن را با صراحت مطرح کرده‌اند، نه تنها منطقی، بلکه افشاگر حقیقتی است که ملت‌های اسلامی سال‌ها با آن دست به گریبان‌اند: حقیقت وابستگی و اسارت رهبران در برابر امریکا.

تاریخ معاصر به‌روشنی گواه آن است که اعتماد به امریکا و اتکا به وعده‌های آن، چیزی جز سراب نبوده است. کشورهای اسلامی میلیاردها دالر صرف خرید تسلیحات از امریکا کرده‌اند، میلیاردها دیگر در قالب هدایا و امتیازات سیاسی به قدرت‌های غربی بخشیده‌اند، اما در لحظه حساس، حتی توان دفاع از آسمان خود را نیافته‌اند. حمله به نمایندگان مجاهدین حماس در دوحه سند آشکار این حقیقت است که هیچ پیمان و پایگاهی نمی‌تواند جای استقلال واقعی و قدرت برخاسته از درون امت اسلامی را بگیرد. درست به همین دلیل است که برادر حکمتیار با شجاعت و صداقت بر ضرورت اخراج پایگاه‌های بیگانه و بازنگری کامل در روابط با امریکا تأکید می‌کند؛ تأکیدی که هر انسان بیدار و آزاده باید آن را تأیید نماید.

در همین حال، مقاومت جان‌فشانانۀ مجاهدین حماس در برابر محاصرۀ بی‌رحمانۀ رژیم تروریستی اسرائیل، الگویی روشن برای جهان اسلام است. این جنبش جهادی سال‌هاست که در شرایطی بس دشوار، بدون امکانات وسیع نظامی و اقتصادی، اما با تکیه بر ایمان و اراده آهنین، در برابر تجاوزات و ترورهای پی‌درپی ایستادگی کرده و عزت و کرامت امت اسلامی را زنده نگه داشته است. چنین ایستادگی شجاعانه‌ای، نشان می‌دهد که اگر یک گروه محدود بتواند با چنین قدرتی مقاومت کند، اتحاد واقعی امت اسلامی چه نیروی عظیمی را در سطح جهان به‌وجود خواهد آورد. افغانستان نیز در تاریخ معاصر شاهدی بر همین حقیقت است؛ ملتی که با سلاح ایمان و اراده توانست ارتش سرخ شوروی و سپس نیروهای ناتو و ایالات متحده را شکست دهد. این نمونه‌های روشن ثابت می‌سازند که اگر ملت‌های مسلمان ارادۀ خود را با یکدیگر پیوند زنند، هیچ قدرتی توان ایستادگی در برابر آنان را نخواهد داشت.

سرزمین های عربی با جمعیتی نزدیک به نیم میلیارد، مساحتی گسترده‌تر از ایالات متحده، منابع سرشار نفت و گاز و موقعیتی جیوپولیتیکی بی‌مانند، تمامی ظرفیت‌های لازم برای تبدیل‌شدن به یک قدرت بی‌رقیب را در اختیار دارد. اما آنچه این ظرفیت عظیم را به ضعف و پراکندگی بدل کرده است، وابستگی رهبران به استعمارگران و گرفتارماندن در امتیازات شخصی، خانوادگی و قبیله‌ای است. این امتیازات نه نشانه قدرت، بلکه نماد حقارت و ذلت است؛ همان چیزی که برادر حکمتیار با شجاعت آن را افشا می‌کند و راه رهایی از آن را اتحاد اسلامی و بازگشت به استقلال می‌داند. اگر کشورهای عربی بتوانند در قالب یک اتحادیه واقعی عمل کنند، با واحد پول مشترک، سیاست خارجی واحد و پیمان دفاعی یکپارچه، دیگر هیچ قدرت جهانی نخواهد توانست بر آنان سلطه یابد.

حمله اخیر در دوحه باید به‌مثابۀ زنگ بیدارباش برای امت اسلامی تلقی شود. این حادثه نشان داد که حتی مذاکرات صلح و نشست‌های دیپلوماتیک هم از شر ترور و تجاوز رژیم جنایتکار اسرائیل در امان نیستند و هیچ کشوری ـ حتی قطر با تمام موقعیت اقتصادی و جایگاه سیاسی‌اش ـ نمی‌تواند خود را در برابر تجاوزات رژیم تروریستی اسرائیل و همدستان غربی‌اش مصئون بداند؛ زیرا تجربه نشان داده است که این رژیم برای پیشبرد اهداف شوم خود نه به قوانین بین‌المللی پایبند است و نه به حرمت میزبانی کشورها احترام می‌گذارد. تنها راه واقعی مصئونیت و عزت، همان است که برادر حکمتیار بیان کرده‌اند: اخراج پایگاه‌های امریکا، بازنگری کامل در روابط با قدرت‌های غربی، حمایت از مجاهدین حماس به‌عنوان پرچمداران مقاومت و اتحاد حقیقی امت اسلامی.

تأیید سخنان برادر مجاهد حکمتیار در حقیقت تأیید راه عزت و استقلال است. او با صراحت و صداقت، هم چهره نفاق‌آلود امریکا و رژیم تروریستی اسرائیل را افشا کرده و هم راه بیرون‌رفت امت اسلامی از این وضعیت را نشان داده است. امروز هر مسلمان آزاده باید دریابد که ادامه این مسیر وابستگی و تفرقه، جز خواری و تحقیر بیشتر ثمری ندارد، و تنها با اتحاد، استقلال و حمایت از مقاومت اسلامی است که می‌توان پرچم عزت را در جهان برافراشت. حمله دوحه نه فقط یک حادثه، بلکه نشانه‌ای روشن از این حقیقت است که زمان بیداری فرا رسیده است، و امت اسلامی اگر امروز تصمیم به اتحاد و استقلال نگیرد، فردا شاید فرصت جبران را از دست بدهد. سخنان حکمتیار در این زمینه پژواک ندای وجدان امت است، و تأیید آن تأیید راهی است که به سوی عزت، استقلال و کرامت امت اسلامی منتهی می‌شود.