شش جدی روز سیاه تجاوز و روز بیداری یک ملت

نویسنده : استاد دوکتور مجاهد “ابراهیمي”

در تقویم تاریخ ما، ششم جدی نه یک روز عادی، بلکه زخمی است عمیق بر پیکر میهن، یادآور شبخون اشغال‌گران سرخ‌ شوروی که از زمین و هوا با زره‌پوش‌ها و چکمه‌های خون‌چکان‌شان و با همکاری کمونستان خدا نابار بدنام به خیال خام تسخیر سرزمین آزادگان، وارد دیار شیران شدند.
ارتش سرخ شوروی، با تمام هیبت آهنینش که تا به دندان مسلح بودند و برگشت ناپذیر تلقی می شدند ، گمان می‌کردند که افغانستان را به سادگی تسخیر خواهند کرد ، غافل ازینکه این دیار، سرزمین ایمان و غیرت بود؛ هر وجبش آغشته با خون شهیدی و هر سنگش شهادت‌نامه‌ای از تاریخ عزت.
ملت مجاهد افغانستان در برابر آن سیلاب ستم، قامت خم نکرد. مرد و زن، پیر و جوان، با دل‌هایی پُر از ایمان و سلاحی ساده ولی اراده‌ای چون کوه، به پا خواستند و جهانیان را شگفت‌زده کردند. کوه‌های هندوکش و سلیمان و دره‌های سبز ما، گورستان لشکر مغرور کمونیزم شد و آتش جهاد، پایه‌های کاخ کرملین را لرزاند.
شش جدی، روزی بود که تاریخ کشور با ترکیبی از خون بازنویسی شد، . این روز، نه تنها روز تجاوز است، بلکه روز تولد یک قیام، تحریک غیرت، و ایجاد نهضت آزادگی است.
تاریخ گواه است که ملت ما اشغال را هرگز نمی پذیرد، همیشه در تاریخ با خون، عزت خویش را نوشت و به جهان نشان داده است که افغانستان را می‌توان زخمی ساخت، اما هرگز نمی‌توان شکست داد.
روی سیاه رویان کمونست خدا ناباور سیاه و یاد رزمندگان شهیدمان گرامی باد.