اسرار نماز – قسمت بیست و سوم

اسرار نماز

كليد قرآن

و عروج روح

نویسنده: محترم حکمتیار

قسمت: بیست و سوم

آثار رحمت در عالم، دال بر خداى رحمن

بسم الله الرحمن الرحيم

بنام خداوند نهايت رحم كننده خيلى مهربان

ذاتيكه “همه اين عالم” را حفظ نموده رشد مى دهد و در همه كائنات بحيث “رب” تصرف مى كند معامله او با عبادش بر كمال رحمت استوار است، كه در اين آيه، بهمين مطلب عمده اشاره شده است.

براى افاده چگونگى رحمت و اندازه آن دو صيغه مبالغه “الرحمن” و “الرحيم” توأم بكار رفته است گويا رحمت وى  به چنان وسيع و بى انتهاء است كه با هيچ يكى از صيغه هاى مبالغه رحمت در قاموس انسان، امكان حصر و تحديد آن ممكن نيست، صيغه واحدى بهر پيمانه كه در آن مبالغه بكار برود براى افاده آن كفايت نمى كند چنانچه ما زمانيكه براى بيان مقدار يك شى استعمال صيغه مبالغه واحدى را كافى نشماريم با دو صيغه مكرر مبالغه به افاده كثرت آن مى پردازيم بجاى بسيار، خيلى و زياد مى گوئيم خيلى زياد، بسيار زياد.

آثار رحمت وسيع خداى رحمن در همه اين كائنات ملموس و مشهود است.

فَٱنظُرۡ إِلَىٰٓ ءَاثَٰرِ رَحۡمَتِ ٱللَّهِ كَيۡفَ يُحۡيِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَآۚ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ٥٠ : الروم: 50

بسوى آثار رحمت الله  بنگر كه چگونه زمين را پس از مرگش زنده مى كند، بدون شك كه اين ذات زنده كننده مرده هاست، و او بر همه چيز تواناست.

در جاى ديگرى مى فرمايد:

وَهُوَ ٱلَّذِي يُرۡسِلُ ٱلرِّيَٰحَ بُشۡرَۢا بَيۡنَ يَدَيۡ رَحۡمَتِهِۦۖ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَقَلَّتۡ سَحَابٗا ثِقَالٗا سُقۡنَٰهُ لِبَلَدٖ مَّيِّتٖ فَأَنزَلۡنَا بِهِ ٱلۡمَآءَ فَأَخۡرَجۡنَا بِهِۦ مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِۚ كَذَٰلِكَ نُخۡرِجُ ٱلۡمَوۡتَىٰ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ ٥٧ الاعراف: 57

و اوست همان ذاتيكه بادها را قبل از رحمت خود (باران) چون بشارتى مى فرستد، تا آنگاه كه ابر گرانى را بردارد، بسوى شهر مرده آنرا برانيم سپس با آن آبى فرو ريزم با آن هر نوع ميوه بيرون آريم همچنين مرده ها را برون آريم شايد پند پذيريد.

نسيم خوش آيندى كه قبل از باران مى وزد و مژده باران را براى مردم نيازمند به آن با وزش ملايم پر كيف خود ابلاغ مى كند، بعدها ابرها را كه در جو فوقانى بحرها از بخارات آبى تعبيه شده است، بر ميدارد و با همه ثقل و گرنگى اش به فاصله هاى بعيدى انتقال مى دهد، و بالاى قلعه هاى كوه هاى سر به فلك، كه آغوش خود را براى استقبالش گسترده است و آماده نگهدارى مقادير بزرگ اين ماده حياتى بوده از اشعه آفتاب و از ذوبان بى وقت در برابر حرارت بخوبى از آن محافظت مى كند و در تابستانهاى شديد، آهسته آهسته و به اندازه احتياج حيوان، نبات و هر آنچه به آن نيازمند است بقسم درياها چشمه ها، كاريزها از آن سرازير مى شود، و انسان نميداند كه براى انتقال ابرها تا كوه ها و از كوه ها تا پهلوى خانه هر يكى ما چه نيروى بزرگى دركار است، به كدام پيمانه انرژى بايد مصرف ميشد … چه دشوارىها براى انسان خلق مى كرد … ولى مفت و رايگان در اختيار انسان قرار مى گيرد … چه كسى اين انتظام را در دنياى ما ايجاد كرده است؟ به اراده چى كسىهمه اين امور انجام مى يابد؟ در اثنائى كه انسانها و همه حيوانات و نباتات به آن نيازمند و محتاج است، باران مى بارد، هوا از گرد و غبار و مكروب ها تصفيه مى شود.

حرارت شديد زمين كه زندگى و آرامش همه را به سختى تهديد مى كند، از ميان ميرود.

آرى! آنكه اداره همه اين امور را در اختيار دارد، تنظيم مى كند، جهت مى دهد، توازن و هم آهنگى ايجاد مى كند و به نيازها پاسخ مى گويد، بدون شك كسى جز همان الله الرحمن الرحيم نيست.

در جاى ديگرى در اين رابطه مى فرمايد:

وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ ٱلرِّيَٰحَ بُشۡرَۢا بَيۡنَ يَدَيۡ رَحۡمَتِهِۦۚ وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ طَهُورٗا ٤٨ لِّنُحۡـِۧيَ بِهِۦ بَلۡدَةٗ مَّيۡتٗا وَنُسۡقِيَهُۥ مِمَّا خَلَقۡنَآ أَنۡعَٰمٗا وَأَنَاسِيَّ كَثِيرٗا ٤٩ الفرقان: 48 ـ 49

و اوست همان ذاتيكه بادها را چون بشارتى قبل از رحمت خود (باران) فرستاد، و از آسمان آب پاكى نازل كرديم تا سرزمين مرده را با آن زنده بسازيم و به آنچه از حيوانات و انسانهاى زيادى آفريده ايم بنوشانيمش.

تصفيه آب شور و نمكين بحرها، كه براى انسان قابل استفاده نيست، چگونه صورت مى گيرد؟ بخارات آبى از سطح همين بحرهاى شور، آلوده و كثيف بالا مى رود و با تابش آفتاب كه با حرارت كافى، بطور مسلسل بر آن مى تابد، عمليه تبخير آب و تصفيه آن انجام مى شود، اگر چنين تعاملى در محيطى كه ما بسر مى بريم وجود نداشت انسان با چه دشوارى هاى روبرو مى شد؟ امكان زندگى براى انسان و حيوان و نبات ميسر نبود. براى سرسبزى همه اين سرزمين هاىفراخ و وسيع براى پاسخگوئى به نياز همه انسانها وحيوانات و نباتاتيكه در روى زمين بسر مى برد و تهيه آب آشاميدنى براى آنها به صرف چه مقدار انرژى ضرورت است؟ ولى خداى رحمن، با ايجاد اين همآهنگى دقيق ميان حرارت آفتاب، بادها، بخارات آبى، ابر و باران، رحمت وسيع و بى نهايتش را شامل حال همه باشندگان روى زمين ساخته است.

در محل ديگرى مى فرمايد:

أَمَّن يَهۡدِيكُمۡ فِي ظُلُمَٰتِ ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَمَن يُرۡسِلُ ٱلرِّيَٰحَ بُشۡرَۢا بَيۡنَ يَدَيۡ رَحۡمَتِهِۦٓۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ تَعَٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشۡرِكُونَ ٦٣ النمل: 63

كيست آنكه در تاريكىهاى بر و بحر شما را رهنمائى مى كند و آنكه بادها را چون مژده قبل از رحمت خود مى فرستد آيا با الله اله ديگرى هست؟ برتر است الله از آنچه شريكش مى گيرند.

چه كسى سنن و ضوابط حاكم در اين كائنات را به نحوى وضع كرده است كه با توسل به آن انسان راه خود را در تاريكى هاى بر و بحر مى يابد، ازستاره ها بعنوان علائم راه يابى استفاده مى كند، روشنى افق را دليل سمت خود مىسازد، قطب نماهاى دقيق احداث مى كند كه باهمه دقت مسيرش را نشاندهى مى كند.

ادامه دارد …