
اسرار نماز
كليد قرآن
و عروج روح
نویسنده: محترم حکمتیار
قسمت: یازدهم
عامل پيروزى در جنگ ها
قرآن دو نوع عوامل عمده را براى پيروزى در جنگها نشاندهى مى كند:
الف: عوامل معنوى
چنانچه به مؤمنان هدايت مى دهد كه در اثناى درگيرى با دشمن بايد ثابت قدم بوده خدا را بسيار ياد كنيد تا پيروز شويد:
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا لَقِيتُمۡ فِئَةٗ فَٱثۡبُتُواْ وَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرٗا لَّعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ. الانفال: 45
ثابت قدمى در ميدان جنگ، صبر و شكيبايى در برابر دشواريهاى ناشى از آن، حفظ نظم و وحدت، اطاعت از خدا و پيامبر و فرمانبردارى از اولواالامر، تحمل و بردبارى، برترىهاى فكرى و اعتقادى، هدفمندى، فهم و بصيرت، خوددارى از كبر و خود نمايى و ذكر خدا به كثرت، به عنوان اساسىترين عامل پيروزى حساب شده.
ب: وسايل حربى و نيروهاى جنگى كه بعنوان عوامل ثانوى معرفى شده، چنانچه مى فرمايد:
وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا ٱسۡتَطَعۡتُم مِّن قُوَّةٖ وَمِن رِّبَاطِ ٱلۡخَيۡلِ تُرۡهِبُونَ بِهِۦ عَدُوَّ ٱللَّهِ وَعَدُوَّكُمۡ وَءَاخَرِينَ مِن دُونِهِمۡ لَا تَعۡلَمُونَهُمُ ٱللَّهُ يَعۡلَمُهُمۡۚ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيۡءٖ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ يُوَفَّ إِلَيۡكُمۡ وَأَنتُمۡ لَا تُظۡلَمُونَ . الانفال: 60
و در برابر آنان تا آنجا كه بتوانيد نيرو فراهم كنيد و اسپ هاى بسته و ورزيده، كه دشمن خدا و دشمن تانرا و ديگران را كه شما نمى شناسيد، ولى خداوند مى شناسد، با آن بترسانيد، و هر چه در راه خدا انفاق كنيد پاداشش مكمل به شما داده شود و مورد ستم قرار نگيريد.
ولى قرآن معتقد است كه در همه درگيرى ها، هر جانبى كه شايستگى اش را در بعد معنوى به نمايش گذاشت و برترى اش را بر طرف مقابل از اين لحاظ به اثبات رساند، حتماً بر حريفش پيروز مى شود، هر چند از ناحيه نيروى جنگى و وسايل حربى نسبت به آن ضعيف تر بوده و تناسب امكانات نظامى آش در برابر رقيب يك دهم باشد.
قرآن به مؤمنان اطمئنان مى دهد كه از برترى هاى نظامى دشمن و كثرت افراد جنگى و وسايل حربى اش بيمى نداشته نسبت به پيروزى حتمى تان بر نيروهاى باطل متردد نشويد، اگر شما برترى تانرا از لحاظ عدة معنوى و اخلاقى بر دشمن حفظ كرديد، پيروزى نهايى از آن شماست، هر چند دشمن از لحاظ عدد و عدة برابر شما باشد. بدون شك كه ذكر خدا و نماز در تو و همسنگرانت عوامل معنوى پيروزى را رشد مى دهد، به صبر و شكيبايى تان مى آفزايد، ترس از ظاهر نيرومند دشمن و بيم از مرگ را از دلهاى تان مىزدايد و اميدوارى به تأييد و نصرت الهى را قوت مى بخشد، بالآخره مورد تأييد ذاتى قرار مى گيريد كه اداره امور هستى در اختيار اوست، فيصله نهايى پيروزى و شكست را او صادر مى كند و عاقبت امور را وى تعيين مى نمايد. مگر نمى بينيد كه قرآن عظيم الشأن نه تنها ذكر خدا جل شأنه را در اثناى درگيرى با دشمن تأكيد و توصيه مى كند و آنرا عامل غلبه و پيروزى بر دشمن مى شمارد بلكه بر نماز جماعت در حالت خطرناك جنگ و در وضعيت “خوف” تأكيد مى كند.
اهميت اهتمام به نماز و اداى آن در وقت معينش از هدايتىكه در رابطه به “صلوة خوف” داده شده و از التزام پيامبر عليه السلام به نماز جماعت در جريان درگيرىها بخوبى نمايان است.
ادامه دارد …



