سلایدرمقالات محترم حکمتیارنوشته ها

ارضاء امريكا به بهاء خشم خدا!

 

ارضاء امريكا به بهاء خشم خدا!

 

نویسنده: محترم حکمتیار

حمله امريكا بر افغانستان، ايمان، اعتقاد خيلى از افراد و ادعاهاى وفادارى به اسلام خيلى از كشورها را در بوته آزمايش گذاشت. كسى گمان نمى‌كرد كه از ميان افغانها عده اى چنان فرومايه شوند كه امريكايي ها تفنگ شانرا بر شانه آنها بگذارند تا عليه هموطنان شان نشانه بروند، تحت فرمان افسران امريكايي عليه هموطنان خود بجنگند و براى بمبارد شهرها و دهات وطن شان توسط هواپيماهاى جنگى بى 52 و ايف 16به پيلوت هاى امريكايي كوردينات بدهند!! ولى متأسفانه اين عمل ننگين صورت گرفت. در اين كار شرم آور و منافى ايمان كسانى پيشقدم بودند كه يا اصلاً ايمان و اعتقادى نداشتند و يا به گروهايى وابسته بودند كه در گذشتۀ دور يا نزديك در خدمت اشغالگران روسى بودند، با آنان سازش كردند، و تحت فرمان افسران روسى عليه ملت خود جنگيدند و اكنون امريكا را آقاى خود گرفته اند. كسى اين گمان را هم نداشت كه برخى از كشورهاى اسلامى در كنار امريكايى‌ها بايستند و در جنگ عليه افغانها شركت كنند و از حمله امريكا بر افغانستان حمايت كنند، خاصتاً اين انتظار را نداشتند كه كشورى چون ايران در كنار امريكا بايستد و نيروهاى ائتلاف بين المللى تحت قيادت امريكا را در اشغال افغانستان و تحميل شاه مخلوع و تأسيس پايگاه نظامى امريكا در همسايگى خود كمك كند!! ولى متأسفانه اين كار خلاف انتظار نيز صورت گرفت. رئيس جمهور ايران آقاى خاتمى بجاى آنكه همكارى با امريكا را يك اشتباه بخواند و على الأقل اكنون كه عزائم شوم امريكا و اهداف استعمارى اش در رابطه با اشغال دائمى افغانستان و تأسيس پايگاه نظامى و تحميل رژيم شاهى بر افغانستان براى همه هويدا شده و عواقب وخيم آن براى ايران نيز از هيچ كسى پنهان نيست، نمى‌دانيم با وجود اين همه، چگونه آقاى خاتمى در جريان سفرى كه به كشورهاى آسياى مركزى داشت بطور مكرر گفت: اگر همكارى جمهورى اسلامى ايران و ائتلاف شمال تحت حمايه ايران نبود، امريكا هرگز نمى‌توانست در جنگ خود عليه تروريزم به اين زودى و آسانى پيروز شود!! يكى ديگر از رهبران ايران در خطبه نماز جمعه تهران گفت: اگر سياست هاى زورگويانه امريكا در ميان نباشد ايران به هر گونه همكارى با امريكا آماده است كه همكارى ما با امريكا در افغانستان نمونه خوب آن است!! براى هر مسلمانى اين نوع حرف ها مايه تعجب است. نمى‌دانيم كجاى همكارى با امريكا در افغانستان سزاوار افتخار است؟! آيا اشغال افغانستان توسط نيروهاى امريكايي، بمبارى هاى بى‌رحمانه بر شهرهاى افغانستان، 36000 پرواز نطامى كه در ظرف شش ماه صورت گرفت و در هر پرواز على الاقل يك راكت و يا دو بم بر شهرها و دهات افغانستان فروريخت، و طى آن 25000 افغان به قتل رسيد، حمايت از گروهى كه چون سربازان زمينى امريكا عمل كردند و تحت فرمان افسران امريكايي عليه ملت خود جنگيدند، آيا اينها شايسته مباهات اند؟!

از دوستان ايرانى خود مى‌پرسيم: اگر فردا ايران به اتهام حمايت از تروريزم در لبنان، فلسطين و افغانستان مورد حمله امريكا قرار گيرد، و امريكايي ها رژيم فعلى ايران را شبيه به رژيم طالبان خوانده و آزادى مردم ايران را از سلطه اين نظام شعار خود قرار دهند، عده اى از افغانها از اين حمله حمايت نموده، در جنگ امريكا عليه ايران عملاً شركت كنند، آيا چنين كارى از نظر شما قابل توجيه خواهد بود؟ آيا امريكا در حمله خود بر افغانستان سياست زورگويانه و استعمارى نداشته كه شما به همكارى اش شتافته ايد؟ نمى‌دانيم تعبير شما از سياستهاى زورگويانه و استعمارى چيست كه در افغانستان اعمال نشده و بنابر آن شما شعارهاى ضد امريكايي تانرا كنار گذاشته، اين شيطان بزرگ! را مصلح بزرگ خوانده دست همكارى به آن داده ايد؟!! همكارى با شيطان بزرگ، آنهم در برابر ملت مسلمان و مظلومى چون افغانها، در كدام مذهب و با كدام منطقي قابل توجيه است؟!! چنين كارى از پيروان يزيد متصور است ولى از مدعيان پيروى امام حسين رضى الله عنه قابل تصور نيست. رياض كه از نظر شما همواره حليف امريكا تلقى شده از همكارى با امريكا در جنگ افغانستان خوددارى ورزيد ولى شما نه تنها به همكارى اش شتافتيد بلكه اكنون بر اين همكارى مباهات مى‌كنيد!! مگر اين حديث پيامبر صلى الله عليه و سلم را نشنيده ايد كه مى‌فرمايد:

” مَنْ أَعَانَ عَلَى قَتْلِ مُؤْمِنٍ بِشَطْرِ كَلِمَةٍ لَقِيَ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ آيِسٌ مِنْ رَحْمَةِ اللهِ ”

هر كى در قتل مسلمانى “قاتلش را” با جزء يك كلمه كمك كند؛ با خدا چنان روبرو خواهد شد كه ميان دو ديده اش نوشته شده: مأيوس از رحمت خدا.

برخى از مسئولين ايرانى گمان مى‌كردند كه شايد با اين نوع همكارى ها امريكا را راضى كنند و در مقابل آن امتيازاتى بدست آرند و على الاقل از فشارهاى امريكا عليه ايران بكاهند! ولى امريكا نه تنها در برابر اين همكارى ها امتيازى به ايران نداد بلكه بر فشارهاى خود افزود. ايران بنا بر تهديدهاى امريكا، مرا وادار به خروج از اين كشور كرد، ولى امريكايي ها نه تنها راضى نشدند و انتظار آن را داشتند كه مرا دست بسته به سربازان امريكايي تسليم كنند، بلكه همين چند روز قبل نماينده خاص جورج دبليو بش آقاى زلمى خليل زاد طى كنفرانس مطبوعاتى اش در كابل گفت: فرستادن حكمتيار به افغانستان نشانه حسن نيت ايران نه بلكه بخاطر ايجاد مشكلات بوده است!!

پاكستان نيز به اميد ارضاى امريكا و جلب عنايت واشنگتن و حمايت از موضع اسلام آباد در برابر دهلى نو در رابطه با قضيه كشمير، در كنار امريكا ايستاد، پايگاه هاى نظامى در اختيار امريكا گذاشت و عملاً در جنگ امريكا عليه افغانستان شركت كرد، شركت زمامداران پاكستانى در اين جنگ به پيمانه اى چشمگير بود كه بدون آن خيلى از برنامه هاى جنگى امريكا در افغانستان ناكام مى‌ماند. ولى ديديم كه پاكستان از اين طريق نه تنها به هيچ يكى از اهداف خود نائل نشد بلكه عملاً مشاهده مى‌كنيم كه اسلام آباد پاداش همكارى اش با امريكا را بصورت تهديد هند به حمله بر كشمير آزاد مى‌چشد، و امريكا بجاى آنكه از موضع اسلام آباد در اين منازعه حمايت كند، برعكس با دهلي نو اظهار همدردى نموده، پاكستان را زير فشار گرفته و از اين كشور مى‌خواهد تا براى سركوبى آزاديخواهان كشمير اقدامات جدى بعمل آرد!! موضع واشنگتن در رابطه با قضيه كشمير و اظهارات حكام امريكايى در اين مورد كاملاً شبيه به موضع آنها در مورد قضيه فلسطين، حمايت از تروريزم دولتى اسرائيل و فشار بر اداره خود گردان فلسطين است.

اين جريانات چند مطلب اساسى را بازگو مى‌كند:

  • هيچ كشور اسلامى با تسليم شدن به فشارهاى امريكا؛ از جنگ عمومى و گسترده اى كه امريكا عليه اسلام و مسلمانان به راه انداخته؛ مصون نخواهد ماند، با شركت در اين جنگ و همكارى با امريكا نه تنها عمل ناقض ايمان را مرتكب شده بلكه امريكا را عليه خود و سائر مسلمانان جرئ تر كرده است.
  • هر كى مسلمانى را در كرب و دشوارى تنها بگذارد خداوند او را در كرب و دشوارى تنها خواهد گذاشت.
  • و هر كى با نيروهاى كفر عليه مسلمانى همكارى كند خداوند اين نيروها را بر او مسلط خواهد كرد و آنگاه به داد او نخواهد رسيد.

پيامبر عليه السلام مى‌فرمايد: هر كى به بهاى خشم خدا در پى ارضاى مردم رفت، هم خداوند جل شأنه خود از او ناراض مى‌شود و هم مردم را از او ناراض مى‌سازد.

 

 

————–

آرشیف:

11 سپتمبر؛ د 21 پېړۍ د جنگونو پيل، مهم اسناد، ژور اسرار

موضوعات مشابه

Back to top button