مذاكرات زشت بن و دست آورد ها
مذاكرات زشت بن و دست آورد ها
نویسنده: محترم حکمتیار
مذاكرات بن كه به ابتكار امريكا و زير نظر اين كشور و تحت پوشش سازمان ملل انجام يافت، براى اطراف ذيدخل دست آوردهايى داشت كه اينك با اختصار به آن اشاره مىكنيم:
- امريكا به اهداف اصلى خود دست يافت، كنفرانس بن به دست آوردهاى امريكا در ميدان جنگ صحه گذاشت. حذف طالبان و تمامىگروه هاى مخالف حمله امريكا بر افغانستان، تشكيل اداره موقت در كابل و توافق با ارسال نيروهاى چند مليتى به افغانستان از اهداف اصلى امريكا در اين مذاكرات بود كه به همه نائل شد. امريكا با مذاكرات بن نه تنها طالبان را از قدرت كنار زد بلكه ربانى را نيز حذف كرد و زمينه را براى انتقال قدرت به حكومتى كه امريكا خواهان آن است فراهم كرد. اداره موقت در واقع مقدمه اى براى حكومت دائمى برياست پادشاه مخلوع است كه امريكا از سالها قبل بر آن سرمايه گزارى دارد.
- مطابق موافقتنامه بن، در ظرف شش ماه آينده، لويه جرگه انتصابى برياست شاه مخلوع داير خواهد شد، اعضاى اين لويه جرگه توسط كميسيونى انتصاب خواهند شد كه اداره موقت تشكيل مىدهد، در اين اداره موقت بيش از دو ثلث كابينه از كسانى ساخته شده كه با هر پيشنهاد امريكا و هر طرحى كه براى آينده افغانستان از سوى امريكا ارائه مىشود بدون چون و چرا موافقه مىكنند.كميسيون تدوير لويه جرگه و از طريق آن لويه جرگه به نحوى تشكيل خواهد شد كه در تركيب آن اكثريت از طرفداران امريكا باشد. به اين ترتيب اداره موقت به حكومت ثابت مورد پسند امريكا و تحت رياست شاه مخلوع تبديل خواهد شد. لويه جرگه نه تنها رئيس تشريفاتى خود را به عنوان حاكم دائم العمر انتخاب خواهد كرد بلكه قانون اساسي كشور را نيز چنان تدوين خواهد كرد كه از تأسيس دولت منتخب اسلامى در افغانستان براى هميش جلوگيرى كند.
امريكا عمليات نظامى اش را بدون مجوزى از سازمان ملل و بدون موافقه افغان ها آغاز كرد و حال كنفرانس بن بر عمليات امريكا صحه گذاشت، به ارسال نيروهاى چند مليتى تحت قيادت امريكا مشروعيت بخشيد و آن را خواست افغانها وانمود كرد. امريكا پس از اعلاميه بن با دست باز عمل خواهد كرد، اگر همه چيز مطابق ميل امريكا و مطابق معاهده بن پيش برود نيروهاى بيشتر ائتلاف بين المللى تحت قيادت امريكا به افغانستان فرستاده خواهند شد، امريكا به سلطه اداره موقت بر پايتخت و مجموع كشور تحكيم خواهد بخشيد، شاه مخلوع را به كابل انتقال خواهد داد، امنيتش را با كماندوهاى خود تأمين خواهد كرد، لويه جرگه دلخواه خود را برياست شاه مخلوع داير نموده و از اين طريق نظام مورد پسند خود را بر كشور ما تحيمل خواهد كرد. از آغاز عمليات امريكا و تحركات وسيع و گسترده نظامى اش و انتقال نيروهاى زياد به حول و حوش افغانستان كاملاً هويدا بود كه امريكا قصد اشغال دائمى افغانستان، تأسيس پايگاه مستحكم نظامى در اين كشور و تحميل حكومت دست نشانده بر كابل را دارد. كنفرانس بن راه را براى امريكا باز كرد و كارى را كه با بم افگن هاى بى 52 ، جنگنده هاى ايف16 و كماندوهاى خود آغاز كرده بود با اعلاميه بن مشروعيت بخشيد.
جبهه شمال كه به زور بازوى امريكا وارد كابل شد، گمان مىكرد كه به اهداف خود نائل شده و با تصرف پايتخت بار ديگرى زمام امور كشور را در دست خواهد گرفت، ولى اكنون در كنفرانس بن از يك سو رياست دولت را از دست داد، و جنگ هاى خونينى كه براى حفظ اين مقام براى خود براه انداخته بود همه بهدر رفت، و حذف موقت آن از اين مقام به حذف دائمى آن تبديل خواهد شد. از سوى ديگر وزارت ماليه را كه براى اين گروه اهميت حياتى داشت، از دست داد، همه مىدانند كه وزارت ماليه به اين دليل براى اين گروه اهميت زياد داشت كه روسيه به پيمانه وسيع و بى دريغ براى اين گروه پول چاپ مىكرد و مشكل اكمالات شانرا از اين طريق حل مىكرد، با از دست دادن وزارت ماليه منبع بزرگ اكمالات مالى و نظامى خود را از دست خواهد داد.
وحدت و جنبش دو گروه مهم ائتلاف شمال به اين دليل از اداره موقت مقاطعه كردند كه در توزيع وزارتخانه ها معاهده قبلى با آنان مراعات نگرديد. قرار بود وزارت داخله به حزب وحدت و وزارت خارجه به جنبش دوستم تعلق بگيرد. ولى امريكايى ها قانونى و عبد الله را براى اين پست ها مناسبتر تشخيص دادند و مطابق معاهده بن اين وزارتخانه ها به ايندو تعلق گرفت. و ربانى باوجود آنكه در ابتداء مخالفت كرد ولى بنابر فشارهاى امريكا مجبور شد از مخالفت دست بكشد و با طرح امريكا در مورد توزيع پست ها موافقت كند. به اتحاد سياف نيز يك وزارت غير مهم سپرده شده كه احتمال مخالفت اين گروه با آن قوى است. مخصوصاً كه در اداره موقت يك وزير از خانم هايى گرفته شده كه در دوران كمونست ها به جنرالي رسيد و مدال قهرمانى كسب كرد. معلوم نيست گروه ها جهادى شامل ائتلاف شمال حضور كمونست ها و شاه پرستان بدنام و بدسابقه را چگونه توجيه خواهند كرد و به افراد خود چه جوابى خواهند گفت.
مخالفت هايى كه در پايان مذاكرات بن و متصل اعلان قطعنامه اين كنفرانس از سوى گروه هاى شامل اين مذاكرات ابراز شد به وضوح نشان مىدهد كه خوشبينى هاى حاميان و مؤيدين اين مذاكرات و نتائج آن چندان واقعبينانه نيست! امريكا با طرحى كه بر اشتراك كنندگان كنفرانس تحميل كرد نه تنها موجب بروز اختلاف جدى ميان ائتلاف تحت حمايت خود شد و راه را براى درگيرى هاى مسلحانه ميان آنها باز كرد، بلكه تركيب كابينه اين اداره و حضور چهره هاى بدنام و بى كفايت در آن و عدم اعتناء به واقعيتهاى جامعه افغانى و ساختار اجتماعى آن، و حذف و تحقير گروه هاى مؤثر سياسى و قومى، و خيلى از قضاياى ديگر باعث خواهد شد كه تلاشهاى امريكا در جهت تحميل حكومت دست نشانده بر افغانستان با چنان بن بستى مواجه شود كه تلاشهاى سلفش، اتحاد شوروى با آن مواجه گرديد.
آنانكه از حمله امريكا بر افغانستان حمايت كردند و يا به جبهه شمال مشوره دادند كه از اين حمله حمايت نموده و در كنار سربازان امريكايى و تحت قومنده افسران نظامى نيروهاى ائتلاف جهانى، به رهبرى امريكا، عليه طالبان بجنگد، سوار موج شود و سرنوشت خود را بدست امريكايى ها بسپارد و با جلب حمايت امريكا به سهم شايسته اى در نظام آينده كشور نائل شود، شايد اكنون به خبط و خطاى خود پى برده اند، و درك كرده اند كه به خود و به آنانكه به مشوره ايشان گوش داده اند، جفا كردند!! اينها گمان مىكردند كه همكارى با امريكا در حمله اش بر افغانستان باعث خواهد شد كه امتيازاتى از امريكا بدست آورند، هر چند به بهاى قربانى ملت افغان و استقلال و آزادى افغانستان باشد. متوجه نبودند كه امريكا پيروزى هايش را در جنگ افغانستان نتيجه برترى هاى خود و حاصل زور بازوى نيرومند خود شمرده و همكارى هاى نيروهاى فرصت طلب را نيز منبعث از ترس و بيم و يا فرصت طلبى آنان خواهد خواند. اينها نه به پيآمدهاى پيروزى امريكا در اين جنگ متوجه بودند و نه به اهداف خطرناك امريكا در حمله به افغانستان! اينها نمىدانستند كه امريكا قصد اشغال دائمى افغانستان، تحميل حكومت دست نشانده و تأسيس پايگاه مستحكم نظامى در اين كشور را دارد، مىخواهد از اين طريق سلطه اش را بر تمامى منطقه و ذخائر سرشار نفت و گاز آن گسترش دهد و آسياى مركزى را از دائره نفوذ روسيه بيرون كند و از طريق افغانستان بخود وصل نمايد. امريكا قبل از اشغال افغانستان پايگاه هاى مستحكمى در آنطرف مرز در آسياى مركزى تأسيس كرد، ولى تأسيس اين پايگاهها فقط در صورتى مفيد خواهد بود و سرنوشت اين كشورها را بطور كامل در اختيار امريكا خواهد گذاشت كه افغانستان در اختيار امريكا باشد. مذاكرات بن و موافقتنامه حاصل از آن راه امريكا را بسوى نيل به اين اهداف باز كرد.
