نامه محمد زاهد الماس برای زلمی خلیزاد

جناب زلمی خلیل‌زاد!

با کمال احترام، لازم دانستم نکاتی را پیرامون اظهارات اخیر شما در مورد شخصیت جهادی و ملی کشور، انجینر صاحب گلبدین حکمتیار صاحب، خدمت‌تان یادآوری نمایم.

جناب خلیل‌زاد، ملت افغانستان نیازی ندارد تا شخصیت‌های جهادی خود را از زبان شما بشناسد. حکمتیار صاحب تنها یک رهبر سیاسی نیست، بلکه یکی از ستون‌های جهاد مقدس مردم افغانستان در برابر اشغالگران شوروی سابق است. وی مردی‌ست که با ایثار، پایمردی و اندیشه، در قلب میلیون‌ها افغان جای گرفته است. نام او با تاریخ پر افتخار جهاد گره خورده است، نه با هوتل‌های پنج ستاره نیویارک.

شما که امروز در لباس دیپلمات ظاهر می‌شوید، آیا فراموش کرده‌اید آن روزی را که در نیویارک، با دختر رئیس‌جمهور وقت امریکا – ریگن – به دروازه حکمتیار صاحب مراجعه کردید و خواهان ملاقات او با ریگن شدید؟ آیا پاسخ قاطعانه‌ای را که آن روز دریافت کردید، فراموش کرده‌اید؟ آیا آن پاسخ برایتان کافی نبود تا شخصیت مستقل، آزاد و عزتمند او را درک کنید؟

حکمتیار صاحب همان رهبر است که زیر سایه هیچ بیگانه‌ای زندگی نکرد و استقلال، آزادی و عزت را به هیچ قیمتی نفروخت. او همان صدایی است که از کوه‌های لغمان تا قله‌های بدخشان، از میدان وردک تا قندهار، پژواک دارد. او نه تنها تنها نیست، بلکه میلیون‌ها افغان عزت‌مند در کنار او ایستاده‌اند.

شما ممکن است از تریبون‌های خارجی سخن بگویید، اما باید بدانید که ملت افغانستان هنوز به مجاهدین خود وفادار است. مردم شمالی، این سرزمین، همواره به مجاهدین خود عزت داده‌اند و می‌دهند.

جناب خلیل‌زاد!
تاریخ گواه است که آنانی که به مردم خود پشت کردند، به زودی در خاطرات تلخ ملت دفن شدند. ما اجازه نمی‌دهیم که شخصیت‌های جهادی ما، ملعبه تحلیل‌های مغرضانه‌ی شما گردند.

 محمد زاهد الماس
استانبول ترکیه – ۲۰۲۵