تماسهاى نجيب

نام کتاب: دسایس پنهان چهره های عریان

نویسنده: محترم انجنیر حکمتیار، رهبر مجاهد حزب اسلامی افغانستان

قسمت: ۱۴

طى اين مدت از طرق مختلفى با ما تماس هايى برقرار شد كه با نجيب در مورد حكومت ائتلافى موافقه نمائيم.

در جريان گفتگوها با هيئت هاى پاكستان، عربستان سعودى، ايران، عراق، ليبيا و سازمان الفتح در يافتيم كه مسكو و كابل هردو براى حل بحران افغانستان، خواهان مذاكره و تشكيل حكومت ائتلافى اند، همچنان از چينل هاى گوناگون، پيام هاى شخصى نجيب بما رسيد، ولى خان رهبر حزب عوامى ملى پاكستان درهمين راستا غرض ملاقات بخانه ام آمد، بر اين تأكيد داشت كه به وساطت او، مذاكرات با نجيب را آغاز كنيم. پيغام هاى ارسالى بدست بعضى از ميانجيگران حاكى ازآن بود كه گويا نجيب به اين راضى شده كه بخاطر تشكيل حكومت مؤقت از قدرت دست بردارد، مگر اينكار را زمانى مىكند كه بالمواجه با من ببيند.

بارى در پيغامى چنين گفته بود: حكمتيار را بحيث برادر بزرگ مى پذيريم و ده وزارتخانه مهم كابينه را خودش انتخاب نمايد. و اين پيام را پنج روز قبل از استعفايش فرستاد كه اگر شما با حكومت ائتلافى موافقه نكرديد، آنگاه خواهيد ديد كه ما قدرت را به چه كسى مى سپاريم؟ اين مطلب را هم گفته بود كه در نتيجه مخالفت با حكومت ائتلافى اگر ظاهرشاه روى صحنه آمد، مسئوليت آن بدوش حكمتيار خواهد بود. باهيئت هاى نجيب در ليبیا و عراق نيز ديدارهاي صورت گرفت. از جانب ما عبدالقدیر كرياب و غيرت بهير و از جانب آنها در مذاكرات بغداد يعقوبى، سليمان لايق، وطن جار و كاويانى و در مذاكرات طرابلس سليمان لايق و كاويانى، نمايندگى مىكردند.

اصرار آنان در تمام اين ديدار ها و رفت وآمد ها فقط يك مسأله بود: تشكيل حكومت ائتلافى ميان آنها و حزب اسلامى، بديهى است كه از جانب ما نيز همواره يك جواب ارائه مى شد وآن اينكه قدرت به يك حكومت مؤقت غير ائتلافى انتقال يابد، سپس انتخابات برگزار شود و اعضاى حزب وطن صرف به امتياز عفو عمومى اكتفا نمايند.

در حاليكه نجيب با گروه هاى ديگر نيز تماس داشت، مگر به ما مسلسل مى گفت كه: مشكل فقط از راه تفاهم ميان حزب اسلامى و حزب وطن حل مى شود. اگر حزب اسلامى موافقه نمايد، مخالفت احزاب كوچك جايى را نمى گيرد.

مگر ما از يكسو با توجه به اصول اسلامى نمى توانستيم با حكومت ائتلافى با آنها توافق كنيم و از سوى ديگر به اين هم واقف بوديم كه حكومت ائتلافى نتائج ذيل را تحويل خواهد داد:

1ـ براى تصفيه گروه هاى ديگر، به جنگ كشانده مى شويم، معنى اين توافق ائتلاف با كمونست ها و جنگ با مجاهدين بود.

2ـ در حاليكه حكومت هاى ائتلافى مركب از احزاب سياسى غيرمسلح، ولى داراى عقايد مختلف، ناكام و شكننده اند، حكومت ائتلافى دو طرف مسلح كه سالها در مقابل يكديگر جنگيده اند، چگونه مؤفق خواهد شد و دوام خواهدكرد؟ در حاليكه يك طرف به اسلام عقيده دارد وطرف ديگر كمونست است، يكطرف آزادى كامل كشورش را ميخواهد و طرف ديگر صددرصد مزدور اجنبى است.

3ـ شركت در حكومت ائتلافى كه در آن اردو، خاد، كمربندهاى امنيتى شهر هاى بزرگ، و امنيت شاهراه ها در دست كمونست ها باشد، به مفهوم تسليم شدن به آنها است و طبيعى است كه چنين ائتلافى صد در صد برمحور منافع دشمن ميچرخد.

4ـ اگر خلقى ها و پرچمى ها كه داراى عقايد و افكار يكسان اند، حامى و مربى آنها يكيست و هردو از مسكو توجيه و تنميه مى شوند، نمىتوانند بر سر تقسيم قدرت كنار بيايند، هردو گروه بر سر قدرت باهم جنگيدند، از كشتن و بستن و تبعيد همديگر خوددارى نكردند، روس ها تا آخر نتوانستند در ميان آنها اتحاد واقعى بياورند، پس ائتلاف آنها با مجاهدين چگونه عملى خواهد بود؟ به اين نكته نيز توجه داشتيم كه يگانه راه آسان و مطمئن نجات از شر كمونست ها، اينست كه قدرت بيك حكومت مؤقت غير ائتلافى انتقال يابد، سپس انتخابات برگزار شود، با اينكار:

الف: حزب وطن متلاشى مى شود.

ب: از داخل شدن افراد مسلح بكابل و جنگ هاى ذات البينى مجاهدين جلوگيرى مى گردد.

ج: سلسله رسيدن بقدرت از راه سازش ها و كودتاها و با استمداد از اجانب، براى هميشه پايان مى يابد و انتخابات بعنوان يگانه وسيله مشروعيت نظام و يگانه راه انتقال قدرت از دستى به دست ديگرى پذيرفته مى شود.

د: از تاراج شدن دارايى هاى عامه و تجهيزات اردوى ملى جلوگيرى مى گردد.

مذاكرات مزبور به اين دليل بى نتيجه ماندكه ما حكومت ائتلافى را نپذيرفتيم و آنها به حكومت مؤقت غير ائتلافى موافقه نكردند.

ادامه دارد …

اداره ناشر: نهضت

www.nuhzat.com