۲۶ دلو

روز غرور و پیروزی ملت مسلمان افغانستان

(اخراج اشغالگران شوروی و فجر مقاومت مجاهدین افغان)

نویسنده: زینب موحد

۲۶ دلو روزی است که به تاریخ افغانستان نامی سترگ و شورانگیز بخشیده است؛ روزی که پس از ده سال تجاوز و اشغال و ویرانی های بی پایان، قشون تبهکار شوروی که به زور اسلحه وارد کشور شده بود سرانجام در برابر ارادهٔ آهنین ملت مسلمان افغانستان تسلیم گردید و با ذلت و شکست خاک این سرزمین مقدس را ترک کرد. این پیروزی با خون هزاران شهید و زخم های عمیق بر دل مردم به دست آمد و درس بزرگ آزادی خواهی و مقاومت را به همهٔ مردم ما آموخت. در آن دوران که رژیم های بیگانه و قدرت های کمونیستی خواستند با زور و ظلم ملتی را به زانو درآورند، جوانان مجاهد افغان با ایمان و عزمی راسخ تصمیم گرفتند نه تنها از خاک وطن دفاع کنند، بلکه هویت و شرافت انسانی و اسلامی خود را پاس بدارند. تحریک های عظیم مردمی در سراسر کشور شکل گرفت و مردان و زنان مسلمان با عشق به خدا و وطن جهاد را برگزیدند و در دل کوهستان ها، بیابان ها و دشت های افغانستان، صف به صف تحت قیادت نهضت اسلامی افغانستان در برابر اشغالگران ایستادند.

جنایت های  کمونستان بی خدا و قشون سرخ شوروی در طول اشغال نه تنها علیه نیروهای مقاومت، بلکه علیه مردم بی گناه بود. قریه ها به آتش کشیده شد، کودکان و زنان بی دفاع مورد حمله قرار گرفتند و شهرها به میدان هایی برای بمباران بی رحمانه تبدیل گردید. این قشون اشغالگر با ابزارهای پیشرفتهٔ جنگی کوشید ارادهٔ ملت مسلمان ما را بشکند، اما هر گلوله ای که به سوی مجاهدان شلیک شد، هم زمان ایمان و عزم آنان را قوی تر کرد.  مجاهدین افغان نه فقط جنگ جویان مسلح، بلکه حاملان پیام استقلال، دین و کرامت انسانی بودند. در سال های جهاد، نقش زنان این سرزمین نیز برجسته بود؛ زنانی که با دل های پرامید به خانواده ها قوت می دادند، برای مجروحان پرستاری می کردند، و با مقاومت روزمره نشان دادند که جهاد تنها جنگ با اسلحه نیست بلکه مبارزه برای حفظ ارزش های انسانی و دینی است. این ایثارگران هیچ گاه در تاریخ فراموش نخواهند شد.

در این مسیر پرالتهاب، حزب اسلامی افغانستان به عنوان یکی از جریان های مهم مقاومت نقش برجسته ای داشت. این حزب با رهبری قاطع، بسیج نیروهای مردمی، و سازماندهی مجاهدین در جبهات مختلف توانست سهم اساسی و بینادی در مقابلهٔ با اشغالگران داشته باشد. مجاهدینی که به رهبری حزب اسلامی در بخش های مختلف کشور می جنگیدند، با شجاعت بی نظیر و ایمان راسخ نشان دادند که هیچ قدرت بیگانه ای نمی تواند ارادهٔ یک ملت آزادی خواه را سرکوب کند.

بی تردید خروج نیروهای شوروی از افغانستان در ۲۶ دلو، فقط یک رویداد نظامی نبود؛ این یک پیام روشن به همهٔ ملل مسلمان و آزادی خواه بود که ظلم و تجاوز بیگانگان نمی تواند برای همیشه ادامه داشته باشد. وقتی آخرین سرباز شوروی در برابر مقاومت مردم ما مجبور به ترک وطن شد، نه تنها افغانستان شاهد پیروزی بود بلکه زوال یک ایدئولوژی جاه طلب و امپراتوری کمونیستی نیز آغاز گردید. امروز که ما این رویداد سترگ تاریخی را گرامی می داریم، باید یادآور شویم که این پیروزی با مقاومت و ایثار مردانی به دست آمد که از جان خود در راه استقلال و عزت می گذشتند. شهدا و جانبازانی که نامشان با تاریخ آزادی افغانستان گره خورده است، همیشه در خاطرهٔ نسل ها خواهد ماند. ۲۶ دلو باید برای ما نه فقط روزی از گذشته باشد، بلکه منبع الهام و قوت برای آینده ای باشد که در آن ملت ما به استقلال و عزت پایدار دست یابد و هرگز اجازهٔ تکرار اشغال و تجاوز را ندهد. این روز نماد سرسختی ملت مسلمان، تاریخ مقاومت بی نظیر، و تجلی روح آزادگی است که در قلب هر افغان زنده است؛ روزی که نشان داد هیچ قدرتی نمی تواند ارادهٔ جمعی ملتی را که برای آزادی خود می جنگد، نابود سازد.